W dniach 11–12 lipca odbyła się wyjątkowa wycieczka, która połączyła poznawanie pięknych miejsc naszej ojczyzny, wspólną modlitwę oraz czas budowania wzajemnych więzi we wspólnocie.

Wczesnym rankiem 11 lipca, jeszcze przed godziną 6:00, uczestnicy zgromadzili się na placu kościelnym w Skoczowie, skąd rozpoczęła się nasza podróż. Po sprawdzeniu obecności oraz przywitaniu wszystkich uczestników przez opiekuna duchowego mgr teol. Modrzejewskiego, rozpoczęliśmy dzień modlitwą i wspólnym śpiewem pieśni „Kiedy ranne wstają zorze”, prosząc o Boże prowadzenie i bezpieczną drogę.

Pierwszym celem naszej wyprawy był Wałbrzych i Zamek Książ. Towarzyszyła nam piękna, słoneczna pogoda, która sprzyjała zwiedzaniu i podziwianiu uroków Dolnego Śląska. Po dojściu z parkingu do zamku rozpoczęliśmy zwiedzanie z przewodnikiem, podzieleni na dwie grupy. Bogata historia zamku, jego architektura oraz losy dawnych mieszkańców zrobiły na wszystkich duże wrażenie. Po krótkiej przerwie udaliśmy się również do podziemi zamku Książ, gdzie poznaliśmy ich trudną i pełną tajemnic historię. Była to chwila refleksji nad wydarzeniami, które pozostawiły ślad w dziejach tego miejsca. Następnie był czas wolny na indywidualne zwiedzanie, spacer po zamkowych ogrodach oraz podziwianie piękna otaczającej przyrody.

Kolejnym punktem programu był przejazd do Wrocławia. Wielkie zainteresowanie wzbudził widok budynku Sky Tower, a następnie wizyta na wystawie Kolejkowo, gdzie w miniaturowym świecie kolei i codziennego życia można było podziwiać niezwykłą precyzję wykonania oraz ogrom pracy twórców.

Późnym popołudniem zakwaterowaliśmy się w gościnnej Kamienicy pod Aniołami. Dla chętnych uczestników znalazł się jeszcze czas na wieczorny spacer po pięknej wrocławskiej Starówce, pełnej zabytków, świateł i niepowtarzalnej atmosfery.

Niedzielny poranek 12 lipca rozpoczęliśmy wyjazdem w kierunku Sycowa. Szczególnym momentem była chwila, w której w imieniu wszystkich uczestników oraz biura podróży złożono serdeczne życzenia solenizantce Ani, życząc jej zdrowia, radości i Bożego błogosławieństwa.

W Sycowie uczestniczyliśmy w uroczystym nabożeństwie. Liturgię prowadzili ks. Beata Janota oraz mgr teol. Krzysztof Modrzejewski. Świąteczne kazanie wygłosiła ks. Beata Janota. O oprawę muzyczną zadbał dyrygent chóru „Gloria” Bolesław Noga, pełniący tego dnia także funkcję organisty, a chóry mieszany i męski swoim śpiewem ubogaciły nabożeństwo w dwóch częściach, wnosząc do wspólnej modlitwy piękno muzyki chóralnej.

Po nabożeństwie przekazano serdeczne podziękowania gospodarzom oraz książki ofiarowane przez chórzystów i skoczowskich parafian do powstającej sycowskiej biblioteki. Był to piękny znak pamięci, życzliwości i chęci dzielenia się dobrem. Następnie gospodarze przygotowali dla nas poczęstunek, do którego i my dołączyliśmy małą cegiełkę w postaci przywiezionych ze sobą domowych ciast. Czas ten stał się okazją do rozmów i bliższego poznania miejscowej wspólnoty. Po spotkaniu udaliśmy się na spacer po malowniczym parku sycowskim, a następnie wyruszyliśmy dalej, odwiedzając kolejne miejsca związane z historią ewangelicką regionu.

W drodze do filiału w Starej Hucie zatrzymaliśmy się przy starym, nieczynnym już, cmentarzu ewangelickim, poznając jego historię i znaczenie dla dawnych mieszkańców tych ziem. Następnie przejechaliśmy do Międzyborza, gdzie zasadziliśmy pamiątkową magnolię oraz zwiedziliśmy miejscowy kościół.

Kolejnym etapem podróży był przejazd do Kraszewa, gdzie odbyło się wspólne spotkanie przy grillu. Był to czas rozmów, śpiewu, radości i serdecznego spotkania z parafianami. Wspólnie spędzone chwile stały się pięknym zakończeniem naszego wyjazdu.

Po pożegnaniu gospodarzy wyruszyliśmy w drogę powrotną do Skoczowa. Do naszych domów wróciliśmy pełni wrażeń, wdzięczni za możliwość wspólnego przeżywania tak wielu pięknych chwil.

Wycieczka była nie tylko okazją do poznania nowych miejsc i historii, ale przede wszystkim czasem umacniania wspólnoty, pielęgnowania przyjaźni oraz radosnego przeżywania daru bycia razem. Pozostanie ona na długo w pamięci wszystkich uczestników jako piękne świadectwo wspólnej drogi, modlitwy i wzajemnej życzliwości.

[Show as slideshow]