Główna » Wydarzenia

Chóry i Orkiestra Diec. Cieszyńskiej nowemu Biskupowi.

Ks._dr_Adrian_KorczagoW święto Epifanii 6 stycznia 2016 w cieszyńskim ewangelickim kościele Jezusowym odbyła się uroczystość podziękowania dotychczasowemu Biskupowi Diecezji Cieszyńskiej ks. Pawłowi Anweilerowi za oddaną służbę oraz dokonano uroczystego aktu konsekracji nowo-wybranego biskupa ks. dra Adriana Korczago.  W uroczystości uczestniczyło wielu dostojnych gości z kraju i zagranicy. Przybyli również liczni duchowni kościoła E-A na czele z Biskupem Kościoła ks. Jerzy Samcem, który  dokonał aktu zaprzysiężenia.  Obecni byli również duchowni innych wyznań, a także liczni przedstawiciele władz samorządowych. Rzeszę uczestników uroczystości  tworzyli również

chórzyści chórów działających w cieszyńskiej diecezji w tym  m.in. skoczowskiej „Glorii”. Chórzyści na tą okoliczność  stworzyli ok. 700 osobowy chór, którym zadyrygowała p. Joanna Sikora- cieszyńska pastorowa i dyrygentka . Chór wykonał pieśń „My dziedzicami Słowa”. Również  Orkiestra Diecezji Cieszyńskiej pod dyr. Adama Pasternego  uświetniła uroczystość.  Wspólną pieśń Chórów oraz Diecezjalną Orkiestrę można posłuchać i  zobaczyć film autora Bogusława Czyża klikając:  chór – TUTAJ!  oraz  orkiestra TUTAJ.  Fotoreportaż z uroczystości można zobaczyć na portalu ox.pl  klikając TUTAJ!

WalOr.

Słowa  pieśni:”MY DZIEDZICAMI SŁOWA”sł. ks.Paweł Sikora, muz. Jan Sztwiertnia          1. My dziecicami Słowa czystego, Gwiazdy świecącej wśród nocnych mgieł. Słowa przez Boga darowanego, co do nowych porywa dzieł. Niech ono nadal wśród ludu działa, niech daje siły na każdy dzień. Niech nasze serce otuchą pała. Aż do ostatnich żywota tchnień. Niech nasze serce, otuchą pała. Aż do ostatnich żywota tchnień./   2. Słowem tym naród krzepili wieszcze, kiedy w niewoli upadku legł. My je wystawić na świeczik jeszcze, chcemy i w górę zwrócić swój bieg. Chrystus Syn Boży za nas się wstawił, za nas na krzyżu wylał Swą krew. Z śmierci odmętów wyjście już sprawił, Polska powstaje na jego zew. Z śmierci odmętów wyjście już sprawił, Polska powstaje na Jego zew./  3. Ziarnem gorczycznym, gartką-śmy małą, co się w Golgoty wpatrujem znak. Lecz  z ziarna zawsze drzewo wzrosło,gdzie gniazda swoje zakłada ptak. Moc jest w niemocy, w kruchych naczyniach niewyczerpalny mieści się skarb. Świadomość błoga nas opromienia, że w Polsce zacny przynosim dar. Świadomość błoga nas opromienia że Polsce zacny przynosim dar.